Verzekeringen voor zee-, binnen- en luchtvaart

In het kort

In deze sector loopt de dekking langs drie sporen. Het cascospoor verzekert het vervoermiddel zelf: het zeeschip, het binnenvaartschip of het luchtvaartuig, op een getaxeerde waarde. Het aansprakelijkheidsspoor dekt schade die u tegenover derden veroorzaakt, van aanvaring en oevers tot letsel en milieuschade. In de zeevaart loopt dat traditioneel via P&I-dekking. Het goederenspoor, de transportgoederenverzekering, verzekert de lading zelf en staat los van de vraag wie er schuld heeft.

Dat laatste onderscheid is de kern. De aansprakelijkheid van de vervoerder is wettelijk begrensd. Boek 8 BW en de vervoerdersverdragen — Hague-Visby-regels voor zeevervoer, het CMR-verdrag voor wegvervoer en het Verdrag van Montreal voor luchtvervoer — kennen limieten die vrijwel altijd lager liggen dan de werkelijke waarde van de lading. Een ladingbelanghebbende die alleen op de vervoerder vertrouwt, houdt dus een deel van de schade zelf. Een eigen goederentransportverzekering, vaak op beursvoorwaarden gesloten, dekt de lading ongeacht die limieten.

Voor bedrijven aan de wal geldt hetzelfde spoorstelsel. Wie goederen opslaat of overslaat heeft naast een inventaris- en goederenverzekering een dekking nodig voor zaken van derden, omdat de opzichtuitsluiting op de bedrijfsaansprakelijkheidsverzekering die goederen buitensluit. Werkt u met een expediteur, dan zijn diens voorwaarden bepalend voor wat u kunt verhalen. Leg daarom altijd vast wie op welk deel van het traject het risico draagt, bij voorkeur via een Incoterm in het contract.